وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَه عَنْ ذِكْرِنا وَاتَّبَعَ هَواه : « از كسى كه قلب او را غافل از ياد خود كرده‌ايم و پيرو هواى خويش است اطاعت مكن » ( كهف آيه 28 ) . از سوى ديگر هواپرستى سرچشمه كفر و بى ايمانى است ، چنان كه قرآن گويد : فَلا يَصُدَّنَّكَ عَنْها مَنْ لا يُؤْمِنُ بِها وَاتَّبَعَ هَواه : « تو را از ايمان به قيامت باز ندارد كسى كه ايمان به آن ندارد و پيرو هواى خويش است » ( طه آيه 16 ) . از سوى سوم هواپرستى بدترين گمراهى است ، قرآن مىگويد : وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواه بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّه : « چه كسى گمراهتر است از آن كس كه از هواى نفس خويش پيروى مىكند و هدايت الهى نيافته است » ( قصص آيه 50 ) . از سوى چهارم هواپرستى نقطه مقابل حقطلبى است و انسان را از راه خدا بيرون مىبرد ، چنان كه در قرآن مىخوانيم : فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّه : « در ميان مردم به حق داورى كن و پيرو هوى مباش كه تو را از راه خدا گمراه مىكند » ( ص آيه 26 ) . از سوى پنجم هواپرستى مانع عدالت و دادگرى است ، چنان كه در قرآن مىخوانيم : فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا : « پيروى هوى مانع اجراى عدالت شما نگردد » ( نساء - 135 ) . بالآخره اگر نظام آسمان و زمين بر محور هوى و هوس مردم بگردد فساد سرتاسر پهنه هستى را خواهد گرفت : وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَالأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ : « اگر حق از هوى و هوس آنها پيروى كند آسمانها و زمين و تمام كسانى كه در آنها هستند فاسد مىشوند » ( مؤمنون آيه 71 ) . در روايات اسلامى نيز تعبيرات تكان دهنده اى در اين زمينه به چشم مىخورد : در روايتى از على ع مىخوانيم : الشقى من انخدع لهواه و غروره :